قالب وبلاگ

بازیگران عرصه سیاسی برای این که رقابت سیاسی سالمی داشته باشند باید به مجموعه‌ای از اصول توجه کنند و رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز اصول رقابت سیاسی سالم را طی بیست و دو سال اخیر تبین کرده‌اند. به عنوان مثال ایشان در نماز جمعه 22 بهمن سال 1390 درباره فضای رقابت در آستانه انتخابات فرمودند:
«آنچه در انتخابات لازم است، رقابت سالم است؛ رقابتِ بدون تهمت‌زنى و بدگوئى به یکدیگر است. فضاى انتخابات باید سالم باشد.»۱۳۹۰/۱۱/۱۴
در این مقاله، این اصول که مجموعه‌ای از بایدها و نبایدهای رقابت سیاسی از نگاه مقام معظم رهبری است،  گردآوری شده تا ان شاء الله نصب العین مردم، مسوولان و نامزدهای انتخاباتی باشد و امید است که همه این نصایح گهربار را در عمق وجودمان جاری کنیم.

این انتخاباتها یکى از بزرگترین محسّناتش این است که از رکود جلوگیرى میکند. بهترین شکل ادامه‌ى یک نظام اجتماعى این است که در عین ثبات، تحول داشته باشد. رکود بد است و ثبات خوب است. ثبات یعنى استقرار؛ یعنى این چهارچوب، این هندسه، در جاى خود محفوظ باشد، مستقر باشد، ریشه‌دار باشد؛ در عین حال در داخل این چهارچوب، تحولات، مسابقات و رقابتها وجود داشته باشد. این بهترین شکل است که کشتى نظام در دریاهاى طوفانى بتواند بدون دغدغه حرکت کند. «و هى تجرى بهم فى موج کالجبال»؛ این درباره‌ى کشتى نوح است. کشتى حرکت میکند، در بین امواج گوناگون هم هست؛ لیکن این امواج سهمگین نمیتوانند استقرار او را از بین ببرند. این استقرار بایست وجود داشته باشد. البته در درون این استقرار، در درون این چهارچوب، تحول وجود دارد.
بنابراین همه‌ى تحولات باید در چهارچوب باشد. اگر چنانچه کسى وارد میدان رقابت انتخاباتى و مسابقه‌ى انتخاباتى بشود، اما بخواهد چهارچوب را بشکند، او از قاعده‌ى نظام خارج شده است، از قواعد حرکت انتخاباتى خارج شده؛ این غلط است، این درست نیست. باید همه چیز در چهارچوب نظام باشد. این چهارچوب، قابل تغییر نیست. ۱۳۸۸/۱۲/۰۶

در مسئله‌ی انتخابات و غیر انتخابات، همه باید تسلیم رأی قانون باشند؛ در مقابل قانون تمکین کنند. آن حوادثی که در سال 88 پیش آمد ــ که برای کشور ضرر داشت و ضایعه‌آفرین بود ــ همه از همین ناشی شد که کسانی نخواستند به قانون تمکین کنند؛ نخواستند به رأی مردم تمکین کنند. ممکن است رأی مردم برخلاف آن چیزی باشد که منِ شخصی مایل به آن هستم؛ اما باید تمکین کنم. آنچه که اکثریت مردم، اغلبیت مردم آن را انتخاب کردند، باید همه تمکین کنند؛ همه باید زیر بار بروند. خوشبختانه سازوکارهای قانونی برای رفع اشکال، رفع اشتباه، رفع شبهه وجود دارد؛ از این راهکارهای قانونی استفاده کنند. این که وقتی آنچه که اتفاق افتاده است، برخلاف میل ما شد، مردم را به شورش خیابانی دعوت کنیم ــ که این در سال 88 اتفاق افتاد ــ یکی از خطاهای جبران‌ناپذیر است. این تجربه‌ای شد برای ملت ما، و ملت ما همیشه در مقابل یک چنین حوادثی خواهد ایستاد. ۱۳۹۲/۰۱/۰۱
آن کسانى که نظام، اسلام، قانون اساسى و امام را قبول دارند، باید به میدان رقابت بیایند؛ منتها رقابت سالم و نه رقابت لجوجانه و عنادآمیز. ۱۳۸۲/۱۰/۱۸

... انتخابات نماد حركت اسلامى در كشور ماست. انتخابات، هديه‏ى اسلام به ملت ماست. امام بزرگوار ما حكومت اسلامى به روش انتخاباتى را به ما ياد داد. حكومت اسلامى در ذهن‏ها و خاطره‏ها به شكل خلافت‏هاى موروثى به يادگار مانده بود؛ خيال مى‏كردند حكومت اسلامى يعنى مثل خلافت بنى‏اميه و بنى‏عباس يا خلافت تركان عثمانى؛ يك نفر با نام و شكل ظاهرى خليفه، اما با باطن و عمل فرعون و پادشاهان مستبد؛ بعد هم كه از دنيا مى‏رود، يك نفر را به جاى خود معين كند. در ذهن مردم دنيا، حكومت اسلامى به اين شكل تصوير مى‏شد؛ كه بزرگترين اهانت به اسلام و حكومت اسلامى بود. امام، حكومت اسلامىِ به روش انتخابات مردم و حضور مردم و تعيين منتخب مردم را - كه لبّ اسلام است - بار ديگر براى مردم ما معنا كرد و در جامعه‏ى ما تحقق بخشيد.
امروز در كشور ما مسئولانِ سطوح مختلف به‏وسيله‏ى مردم انتخاب شده‏اند؛ يا مستقيم يا غيرمستقيم. مسئول انتصابى، مسئوليت موروثى، مسئوليت به خاطر پول و چيزهاى مادى و دنيوى، در نظام جمهورى اسلامى نداريم. انتخابات رياست جمهورى، انتخابات مجلس شوراى اسلامى، انتخابات خبرگان تعيين رهبرى، و انتخابات شوراى شهر جزو افتخارات ملت ايران، جزو افتخارات اسلام، و جزو افتخارات شخص امام است. قانون اساسى ما با تعيين موارد اين انتخاب‏هاى حساس و سرنوشت‏سازِ مقطعى توانسته است در دنياى اسلام، ذهن‏ها و فكرهاى مؤمن و روشن و تحول‏خواه را به خود جذب كند.
مبناى مردم‏سالارى دينى با مبناى دمكراسى غربى متفاوت است. مردم‏سالارى دينى - كه مبناى انتخابات ماست و برخاسته‏ى از حق و تكليف الهىِ انسان است - صرفاً يك قرارداد نيست. همه‏ى انسان‏ها حق انتخاب و حق تعيين سرنوشت دارند؛ اين است كه انتخابات را در كشور و نظام جمهورى اسلامى معنا مى‏كند. اين، بسيار پيشرفته‏تر و معنادارتر و ريشه‏دارتر از چيزى است كه امروز در ليبرال دمكراسى غربى وجود دارد؛ اين از افتخارات ماست؛ اين را بايد حفظ كرد. (1)

تكيه نظام به آراء مردم، يكى از ميدانهايى است كه مردم در آن نقش دارند. حضور مردم و اعتقاد به آنها بايد در اين‏جا خود را نشان دهد. در قانون اساسى ما و در تعاليم و راهنماييهاى امام، هميشه بر اين نكته تأكيد شده است كه نظام بدون حمايت و رأى و خواست مردم، در حقيقت هيچ است. بايد با اتّكاء به رأى مردم، كسى بر سر كار بيايد. بايد با اتّكاء به اراده مردم، نظام حركت كند. انتخابات رياست جمهورى، انتخابات خبرگان، انتخابات مجلس شوراى اسلامى و انتخابات ديگر، مظاهر حضور رأى و اراده و خواست مردم است. اين يكى از عرصه‏هاست. لذا امام بزرگوار، هم در دوران حيات خود به‏شدّت به اين عنصر در اين عرصه پايبند باقى ماند و هم در وصيّت‏نامه خود آن را منعكس و به مردم و مسئولان توصيه كرد. در حقيقت انتخابات و حضور مردم در صحنه انتخابِ رئيس جمهور، نمايندگان مجلس و يا ساير انتخابهايى كه مى‏كنند، هم حقّ مردم است، هم تكليفى بر دوش آنهاست. در نظام اسلامى، مردم تعيين‏كننده‏اند. اين هم از اسلام سرچشمه مى‏گيرد.(2)

امروز نظام جمهورى اسلامى - كه يك نظام دينى است و قواعد و اصول و پايه‏هاى ارزشى آن از دين سرچشمه مى‏گيرد - يك نظام مردم‏سالار به تمام معناست و در هيچيك از كشورهاى اسلامى، مردم‏سالارى به شكل وسيعى كه در جمهورى اسلامى هست، وجود ندارد. البته اين حقيقت براى جبهه دشمنان تلخ است. آنها حاضر نيستند ببينند در مقابل چشمشان پرچم دين و دمكراسى روى يك عَلَم برافراشته مى‏شود. سعى آنها اين است كه بين مردم‏سالارى و دين فاصله ايجاد كنند؛ لذا واقعيت نظام جمهورى اسلامى رنجشان مى‏دهد. براى اين‏كه بتوانند افكار عمومى دنيا را از اين حقيقت درخشان منحرف كنند، با وسايل تبليغاتى و ابزارها و عمّال تبليغاتىِ خود، ملّت ايران را به دمكراسى دعوت مى‏كنند! اين يكى از طنزهاى بزرگِ امروز ما و اين نقطه تاريخ است.
همان كسانى‏كه نظام طاغوتى شاه، نظام استبدادى دوران پهلوى، كودتاهاى نظامى و نظامهاى هيچ از دمكراسى نفهميده و نشناخته را مورد قبول و تصديق قرار مى‏دهند، نظام جمهورى اسلامى را كه در طول بيست‏وچهار سال عمرش، بيست و چند انتخابات در آن برگزار شده و از رهبرى تا رياست جمهورى تا نمايندگان مجلس و اركان نظام آن، با واسطه و بى‏واسطه، به انتخاب مردم سرِ كار مى‏آيند و مردم آنها را مى‏شناسند و مى‏پسندند و انتخاب مى‏كنند، به دمكراسى و مردم سالارى دعوت مى‏كنند! اين در حالى است كه مردم‏سالارى و ميل مردم به شركت در انتخاب مسئولان، مثل كشور ما، در خود امريكا - كه دشمنان ما و قدرتهاى گزافه‏گوى امريكايى، از پشت بلندگوهاى خود، ملت ما و ما را مخاطب قرار مى‏دهند - وجود ندارد. رئيس‏جمهورِ امروز امريكا برخلاف قواعد مردم‏سالارىِ كشورش سرِ كار آمده است؛ اين را همه مى‏دانند. آنها با نظامهاى استبدادى كنار مى‏آيند، چون تسليم هستند؛ با نظامهايى كه بر اثر كودتا به‏وجود آمده‏اند، كنار مى‏آيند، چون مطيع هستند؛ اما نظام اسلامى را چون معتقد به استقلال و متّكى بر ارزشهاى خود است و حاضر نيست سلطه آنها را بپذيرد، مورد انتقاد قرار مى‏دهند و به آن، تهمت استبداد و ديكتاتورى مى‏زنند، كه مناسب خودشان است.
امروز همه تلاش جبهه دشمنان اسلام بر اين متمركز است كه نهضت بيدارى اسلامى را در دنيا از بين ببرند. از همه‏جا هم بيشتر روى ملت و كشور ايران تكيه مى‏كنند و متمركزند؛ چون ملت ايران به دنيا الگو داد و با افكار خود و مفاهيم جديدى كه در دنيا براى مسلمانان مطرح نمود و با جهاد جانانه‏اى كه كرد و با شجاعتى كه مرد و زن و جوان و پير ايرانى در دوران بيست و چهار ساله عمر انقلاب از خود نشان دادند، توانست ملتهاى مسلمان را به خود متوجّه كند و موج بيدارى اسلامى را در كشورهاى اسلامى به‏وجود آورد. از اين‏روست كه لذا با اين كانون مركزىِ بيدارى اسلام از همه‏جا و از هميشه دشمن‏ترند. اين دشمنى را با غرض‏ورزيها، با اِعمال خباثت، با تبليغات دروغين و با تندخوييهاى خشمگينانه نشان مى‏دهند؛ هدف هم اين است كه ملت ايران و مسئولان را مرعوب كنند و همه را بترسانند؛ از تجربه‏هاى ناموفّق خودشان كه موجب غرور آنها شده است، استفاده كنند براى اين‏كه يك ملت به اين عظمت و يك انقلاب و نظام به اين استحكام را در مقابل خودشان وادار به عقب‏نشينى كنند.(3)

انقلاب اسلامي ايران روايتي دو سويه از مشروعيت و مقبوليت را در گردونه ي نظام سياسي تعريف مي نمايد که مشروعيت خاستگاهي الهي دارد و مقبوليت خاستگاهي عرفي و مردمي . در هم تنيدگي مشروعيت و مقبوليت و شيوه ي چينش طولي آن دو ، نظام معنايي سياسي پيچيده و مترقي را فراهم آورده است که در راس ان ولايت فقيه قرار دارد که منشوري از دانايي و دين داري مي باشد مردم نيز صاحبان اصلي اين نظام هستند که معرکه ي بازار سياست را وا نهاده و با استمداد از دين آسماني اسلام ، گامي بلند براي ترسيم چرخه « انسان کامل » و « مدينه فاضله » برداشته اند نظامي که در آن مناسبات قدرت و سياست بازي تو در توي قدرت پرستان نيست بلکه به واقع خدمتي الهي تعبير مي شود تا رقابتي براي خدمت به خلق حاصل گردد که رضايت خلق منجر به رضايت خالق مي شود .
در چنين نظامي اهداف بس مقدس و بلندند و راههاي رسيدن به اهداف نيز به همين سياق مشروعيتي انساني مي يابند که انتخابات يکي از اين راه هاست . انتخابات تجلي اراده ي مردم
در عرصه ي عمومي است که اين عرصه تنها با اراده مردم سامان مي يابد . در اصل ششم قانون اساسي آمده است « در جمهوري اسلامي ايران ؛ امور کشور بايد به اتکاء آراء عمومي اداره شود ... » از اين روست که انتخابات از سويي حق مردم و از طرفي تکليف الهي ست که بايد آحاد شهروندان نظام اسلامي اين تکليف را به جاي آورند . امروز انقلاب اسلامي با شکوه تر از هميشه به راه خويش براي رسيدن به تمدن زرين اسلام در حرکت است و اين مردم هستند که با حمايت و انتخاب خويش اين اهداف را پي مي گيرند . دشمنان نيز هر روز بيشتر از ديروز در تلاشند تا در مسير اين خيزش عظيم تاريخي مانعي بيافرينند اما مردم ما با الهام از آرمان هاي امام کبير و تبعيت از رهبري فرزانه انقلاب اين طريق مقدس را با شوري فرا تاريخي هر روز طوفنده تر از ديروز مي پيمايند .
کتاب پيشروي گامي کوچک از طرف دفتر مطالعات است تا در اين حرکت بزرگ نقشي داشته باشد . کتاب حاضر مشتمل بر دو فصل است که در فصل اول به موضوع جنگ رواني ، پايمدها و طرح هاي پي ريزي شده توسط دشمن مي پردازد و چگونگي ايجاد شبهه و نهايتاً سلب قدرت تصميم گيري از مخاطب را بررسي مي کند و در فصل دوم که فراز اصلي کتاب است به بررسي نامزد اصلح از ديدگاه آيات و روايات و امام (ره)
و رهبري مي پردازد و خصوصيات يک نامزد را بررسي مي کند اميد است که اين تحقيق گامي در راستاي آرمان هاي اصيل انقلاب باشد در پايان از محقق ارجمند جناب حجت الاسلام و المسلمين محمد آموزگار نويسنده ي کتاب کمال تشکر و امتنان را داريم .
دفتر مطالعات و پژوهش هاي مرکز رسيدگي به امور مساجد

قدرت هاي استعماري جهان براي دستيابي به اهداف پليد خود در به زانو در آوردن ملت ها و دولت هاي جهان جهت بهره کشي ظالمانه ي خود از هر طريق ممکن که لازم باشد استفاده مي نمايند . لذاست که به عنوان نمونه مي توان نحوه ي برخورد آنها را با ايران اسلامي مطرح نمود که در اين برخورد علاوه بر بهره برداري از تمام روشهاي ممکن از جنگ رواني نيز به عنوان يک روش کارآمد و مهم در تحقق اهداف خود استفاده نمودند که اين روش عمده ترين راه کاري است که استعمار در تهاجم خود همان طور که مقام معظم رهبري نيز به آن اشاره و تاکيد نمودند از آن استفاده مي نمايند که ابزار مورد استفاده در اين جنگ عمدتاً تبليغات مي باشد که با استفاده از ابزار مختلف مثل نشريات ، کتب ، سخنراني و رسانه هاي گروهي اعم از داخلي و خارجي در رسيدن به اهداف خود تلاش مي کنند .
معذلک قدرت هاي استعماري يکي از اصولي که در برخوردهاي ظالمانه خود با ديگر کشورها به آن توجه کامل داشته و بهره ي لازم را مي برند ، تبليغات مي باشد تبليغات در
دنياي امروز يعني « کوشش کم و بيش سيستماتيک که هدف نهايي آن شکل و فرم دادن به عقائد ، نگرش ، و رفتار مردم در جهتي خاص که مورد نظر مبلغ است ، مي باشد » . پس در جنگ رواني اعتقاد بر اين است که عقايد ، احساسات گرايشات و تفکرات را تغيير دهيم که تغيير خود باعث تغيير در ساختار شخصيتي و رفتار فرد مي شود که اين امر بر پايه ي تبليغات استوار است .
و لکن آنچه لازم به نظر مي رسد اين است که خود و ديگران را در برابر هر هجوم تبليغاتي مسموم و مغرضانه ي دشمن استعمارگر واکسينه نماييم چرا که خواه ناخواه در مسير اين امواج مسموم قرار خواهيم گرفت و راه واکسينه نمودن نگرش ها ، عقايد و تفکرات ، شناخت فرايند تغيير نگرش ، شناخت تبليغات و اهداف آن و شناخت شيوه هاي جنگ رواني ، آشنايي با اثرات جنگ رواني بر افراد يک جامعه و آشنايي با اينکه رفتار متاثر از چه عوامل متعددي است خواهد بود .
در فرهنگ علوم سياسي کليت « جنگ » را مبارزه مسلحانه بين کشورها يا مردم يک سرزمين براي رسيدن به هدف هاي سياسي و اقتصادي و ... تعريف نموده اند با اين تعبير مي توان جنگ ها را به جنگ عادلانه ، جنگ تجاوزکارانه ، استعمارگرانه ، توسعه طلبانه و جنگ آزادي خواهانه طبقه بندي کرد .